k33

Acanthaccae – Jakobinia

k33

Jakobinie są przeważnie roślinami zielnymi lub krzewami o dużych, całobrzegich liściach. Kwiaty o koronie rurkowato-dwuwargowej, osa­dzone pojedynczo lub po kilka w kątach ozdobnych przykwiatków, zebrane są w wierzchołkowe kłosy albo grona. Około 30 gatunków jakobinii pochodzi z Ameryki zwrotnikowej. Najbardziej rozpowszech­niony jest gatunek J. carnea nichols. Wydłużone, różowoczerwone lub krwawoczerwone kwiaty ukazują się w lipcu i sierpniu. Jakobinie rozmnaża się z sadzonek zielnych, najlepiej w marcu. Sadzi się je do miski z piaskiem i przykrywa słoikiem. W temperaturze 20 °C ukorze­niają się łatwo i szybko. Ukorzenione sadzonki sadzi się do 8-ccntymetro- wych doniczek napełnionych mieszanką ziemi kompostowej, torfu i piasku (1:1:1). Do momentu zakorzenienia się rośliny powinny stać przy zamkniętym oknie. W maju przesadza się je do większych doniczek. W lecie trzyma się jakobinie przy otwartym oknie; znoszą one dobrze silniejsze nasłonecznienie. Podlewa się rośliny obficie, lecz nie zasila, aby nie rosły zbyt bujnie. Przekwitłe kwiaty ścina się. Jakobinie przezimowuje się ustawione w jasnym miejscu, w temperaturze 14—16 °C, skąpo podlewając. Warto trzymać tylko jednoroczne, a najwyżej dwulet­nie rośliny, ponieważ są okazalsze. Jakobinie należą do pięknych i mało wymagających roślin pokojowych, a ich uprawa nie sprawia kłopotu nawet początkującym miłośnikom kwiatów.


Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *